اگر هزینه خرید بعضی محصولات غرفه باسلام بیست درصد بالا رفته، لزوماً نباید قیمت فروش همه کالاها را بیست درصد زیاد کنید. سهم خرید در قیمت هر محصول، هزینه بسته‌بندی و کسورات فروش متفاوت است. اول مشخص کنید کدام کالا واقعاً تغییر هزینه داشته؛ بعد اثر مبلغ یا درصد پیشنهادی را روی مانده هر گروه بسنجید.
به‌روزکردن تاریخ بررسی محصول هم با گران‌کردن آن یکی نیست. در راهنمای رسمی باسلام درباره قیمت به‌روز، منتشرشده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶ و بررسی‌شده در ۳۰ اکتبر، توضیح داده شده که اگر قیمت هنوز صحیح است، می‌توان همان مبلغ را مجدداً تأیید کرد. بنابراین تغییر صوری مبلغ، جای بررسی واقعی قیمت و موجودی را نمی‌گیرد.
سه گروه بسازید، بعد درباره درصد تصمیم بگیرید
برای بررسی اقتصادی، محصولات را به سه گروه تقسیم کنید: هزینه و موجودی تأییدشده و بدون تغییر؛ هزینه جدید با سند یا پیشنهاد معتبر تأمین؛ و وضعیت نامعلوم. این گروه‌بندی یک روش کاری پیشنهادی است، نه نام یک قابلیت در پنل باسلام.
گروه اول لزوماً به تغییر مبلغ نیاز ندارد. گروه دوم به محاسبه تازه نیاز دارد. گروه سوم را با درصد عمومی به ظاهر «اصلاح» نکنید؛ اول معلوم کنید چه تعداد قابل تحویل است و خرید بعدی چقدر هزینه دارد. برند یا دسته‌بندی ظاهری یکسان، به‌تنهایی نشانه یکسان‌بودن ساختار هزینه نیست.
در همان راهنمای رسمی، پاسخ مدیر باسلام به یکی از پرسش‌ها به امکان ویرایش گروهی قیمت با مبلغ ثابت یا درصد اشاره دارد. این امکان سرعت اجرای تصمیم را بالا می‌برد؛ درست‌بودن تصمیم اقتصادی باید پیش از اجرا بررسی شود. مسیر و شرایط فعلی پنل خودتان را کنترل کنید و سفارش پذیرفته‌شده را با قیمت‌گذاری سفارش جدید مخلوط نکنید.
مثالی که نشان می‌دهد یک درصد برای دو کالا نتیجه یکسان ندارد
تمام مبالغ زیر فرضی و به تومان هستند. فقط برای آموزش حساب، کسورات وابسته به مبلغ فروش را ده درصد همان مبلغ می‌گیریم؛ این عدد، نرخ کارمزد باسلام یا هیچ دسته‌ای نیست. در عمل نرخ، مبنا و مالیات را از قرارداد و گزارش معتبر همان حساب بردارید. هزینه‌های دیگر مثال برای هر واحد ثابت فرض شده و دوباره در کسورات درصدی حساب نشده‌اند.
کالای «الف» ۵۰۰ هزار تومان فروخته می‌شود؛ خرید آن ۳۰۰ هزار، سایر هزینه‌های متغیر هر واحد ۵۰ هزار و کسورات فرضی ۵۰ هزار تومان است. مانده پس از این هزینه‌ها ۱۰۰ هزار تومان می‌شود.
کالای «ب» یک میلیون تومان فروخته می‌شود؛ خرید آن ۵۰۰ هزار، سایر هزینه‌های متغیر هر واحد ۲۰۰ هزار و کسورات فرضی ۱۰۰ هزار تومان است. مانده آن ۲۰۰ هزار تومان است. این مانده‌ها سود خالص حسابداری نیستند؛ هزینه‌های ثابت دوره و موارد خارج از فرض هنوز از آن‌ها کم نشده‌اند.
حالا قیمت خرید هر دو کالا بیست درصد زیاد می‌شود: الف به ۳۶۰ هزار و ب به ۶۰۰ هزار تومان می‌رسد. اگر هدف فقط حفظ مانده مبلغی قبلی باشد، هزینه اضافه خرید الف ۶۰ هزار و ب ۱۰۰ هزار تومان است. چون در مدل فرضی از هر افزایش قیمت، ده درصد هم کسر می‌شود، افزایش لازم قیمت فروش به‌ترتیب ۶۰ هزار تقسیم بر ۰٫۹ و ۱۰۰ هزار تقسیم بر ۰٫۹ خواهد بود.
قیمت محاسباتی الف حدود ۵۶۶٬۶۶۶٫۶۷ تومان است؛ برای حفظ حداقل مانده با عدد صحیح، ۵۶۶٬۶۶۷ تومان. افزایش لازم حدود ۱۳٫۳۳ درصد است. برای ب، قیمت محاسباتی حدود ۱٬۱۱۱٬۱۱۱٫۱۱ و عدد صحیح رو به بالا ۱٬۱۱۱٬۱۱۲ تومان است؛ افزایش حدود ۱۱٫۱۱ درصد. این اعداد پیشنهاد قیمت بازار نیستند؛ فقط نتیجه فرض حفظ مانده قبلی‌اند.
اگر برای همه ده یا بیست درصد بزنیم چه می‌شود؟
با افزایش گروهی ده درصد، الف ۵۵۰ هزار تومان می‌شود. پس از کسورات ۵۵ هزار، خرید جدید ۳۶۰ هزار و هزینه دیگر ۵۰ هزار، فقط ۸۵ هزار تومان باقی می‌ماند؛ پانزده هزار کمتر از قبل. ب با قیمت یک میلیون و صد هزار تومان، ۱۹۰ هزار تومان مانده دارد؛ ده هزار کمتر از قبل.
اگر در یک سبد فروش فرضی ده واحد الف و پنج واحد ب داشته باشید، مانده کل از دو میلیون به یک میلیون و هشتصد هزار تومان می‌رسد. این مقایسه با تعداد ثابت است؛ درباره واکنش واقعی مشتری به قیمت جدید چیزی ثابت نمی‌کند.
با افزایش بیست درصد، قیمت الف ۶۰۰ هزار و مانده‌اش ۱۳۰ هزار تومان می‌شود. قیمت ب یک میلیون و دویست هزار و مانده‌اش ۲۸۰ هزار تومان می‌شود. این تصمیم ممکن است آگاهانه انتخاب شود، اما دیگر صرفاً جبران افزایش هزینه برای حفظ مانده قبلی نیست. پذیرش قیمت، مقایسه مشتری، کیفیت و تقاضا باید جدا بررسی شوند. بالاتررفتن مانده هر واحد، افزایش سود کل با تعداد فروش نامعلوم را تضمین نمی‌کند.
گروه‌بندی مفید بر اساس اثر هزینه است
برای اجرای واقعی، یک فایل کوتاه با کد محصول، قیمت فعلی، خرید معتبر جدید، هزینه‌های دیگر، کسورات و مانده هدف بسازید. هدف را هم روشن بنویسید: حفظ مبلغ مانده، حفظ درصد حاشیه یا خروج از یک گروه کالا. این هدف‌ها جواب یکسان ندارند؛ راهنمای کف قیمت و حاشیه سود تفاوتشان را توضیح می‌دهد.
کالاهایی را کنار هم بگذارید که دامنه تغییر لازم و ساختار هزینه نزدیک دارند. کالای شکستنی با بسته‌بندی پرهزینه، کالای دارای خدمات نصب، محصول با خرید ثابت قبلی و کالای وابسته به قیمت روز را صرفاً به دلیل هم‌برندبودن یکسان قیمت‌گذاری نکنید. برای حفظ توان خرید مجدد نیز هزینه جایگزینی موجودی را جدا از سود روی خرید قدیمی ببینید.
اگر هزینه‌ای درصدی، پلکانی یا مربوط به کل سفارش است، مدل ساده مثال را بدون اصلاح استفاده نکنید. تخفیف فعال و سهم فروشنده از ارسال نیز باید در مبلغ نهایی واقعی دیده شوند. جمع هزینه را با یک سفارش نهایی‌شده تطبیق دهید تا یک قلم دوبار شمرده نشود.
اجرای کوچک و قابل بازگشت
قبل از ویرایش گروهی، قیمت و موجودی قبلی، زمان بررسی و دامنه کدها را ثبت کنید. ابتدا چند کالای نماینده، به‌ویژه کم‌حاشیه و دارای تخفیف، را کنترل کنید. مبلغ نهایی قابل مشاهده مشتری را بعد از ثبت ببینید و مانده محاسباتی را دوباره بسنجید. ذخیره‌شدن تغییر با درست‌بودن عدد و نمایش آن برای مشتری سه بررسی جدا هستند.
اگر فقط تأیید تازگی اطلاعات لازم است، از دستور رسمی همان پنل استفاده کنید؛ افزایش و کاهش صوری مبلغ برای تازه‌کردن تاریخ، دلیل اقتصادی ندارد. اگر نرخ یا قیمت خرید هنوز نامعلوم است، انتشار تغییر گسترده را به محاسبه کامل وابسته کنید.
سودین در قیمت‌گذاری اسنپ‌شاپ امکان تعیین کف، سقف و استراتژی را فراهم می‌کند؛ معرفی موتور قیمت‌گذاری سودین مسیر آشنایی با این ابزار است. روش گروه‌بندی این مقاله درباره تصمیم غرفه‌دار باسلام است و وجود ربات فعال یا اجرای خودکار ویرایش گروهی باسلام در سودین را ادعا نمی‌کند. تصویر مقاله، تصویرسازی تولیدشده برای تفاوت ساختار هزینه دو گروه کالاست.